|
Between Dark and White II |
03.10.2008 |
|
Deel 2: Erik Olofsen; State of Delusion
opening zaterdag 4 oktober van 20.00-24.00 uur
t/m 26 oktober , do-zo 14-18 uur
Between Dark and White: drie tentoonstellingen over de Mentale Ruimte,
met werk van Erik Olofsen, Anami Schrijvers en Erica van Loon
In het werk van Erik Olofsen, dat bestaat uit complexe combinaties van hout, karton, foto's en projecties, wordt de invloed van een (toenemend) mechanische werkelijkheid vertaald in een kille omgeving waaruit de menselijke ervaring verdwenen lijkt.
In Erik Olofsen's large-scale constructions planes proliferate, surfaces bend, rip, and tear, walls become abstract shapes, start to droop, or unravel (...) Olofsen is no doubt a builder, but of what? One often gets the impression, moving among his environments, of intricate plans and patterns in midst of organizing (and dis-organizing) themselves. What is crucial is the artist's technique of moving between sculpture and architecture, contorting, perverting, and mutating space, or is space manufactured by the object? Let's say that, according to the implicit formula proposed by Olofsen, an installation works best when it carries the place off along with it. One sometimes wonders whether the room isn't on the brink of succumbing to vertigo. (tekst Aaron Shuster).
link: website Erik Olofsen
Bij Anami Schrijvers wordt een zeer persoonlijke, innerlijke werkelijkheid rauw en haast onbemiddeld getoond. Hij zet een desolate omgeving neer waarin aardse materialen, amorfe objecten en vervreemdende tekeningen en videobeelden vooral refereren aan duisternis en eenzaamheid.
Erica van Loon zet de wereld naar haar hand, en plaatst zich met haar werkwijze in de traditie van de schilderkunst. Ze creëert tweedimensionale landschappelijke composities, echter niet met verf op doek maar met fotografisch vastgelegde decors uit bouwmateriaal.
P/////AKT nodigt voor drie aansluitende presentaties telkens een van de deelnemend kunstenaars uit om zijn/haar mentale ruimte in de fysieke ruimte van P/////AKT te creëren. Dat betekent dat aan alledrie de gelegenheid wordt geboden om een nieuw werk te realiseren en daarvoor elk ook eenmaal de hele ruimte van P/////AKT te benutten. De andere twee reageren op deze grootschalige presentatie door er een kleiner werk naast te plaatsen. De exposanten wordt hiermee dus ook gevraagd om een dialoog met elkaar aan te gaan. Op die manier ontstaan er steeds verschuivende constellaties, waarin vanuit wisselend perspectief een aantal uitersten aan bod komen.
   
tekst: Petran Kockelkoren
tekst:
Pernan Goñi Olade
|
